Pokazywanie postów oznaczonych etykietą modlitwa. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą modlitwa. Pokaż wszystkie posty

piątek, 2 września 2022

Archanioł Rafael - Uzdrowiciel - Patron podrożnych - Przewodnik

Największy Anioł Stróż  - Opiekun






















Archanioł Rafael - Anioł Rafał
(hebr. ‏רפאל‎, arab. ‏Israfil, اسرافيل‎, cs. Angieł Rafaił) – w tradycji żydowskiej i chrześcijańskiej jeden z najwyższych rangą aniołów. Jego imię oznacza „Bóg uzdrawia”. Należy do grona aniołów stworzonych przez Boga w pierwszym dniu tworzenia świata. Jako jeden z siedmiu Archaniołów może przebywać bezpośrednio przed obliczem Bożym. Rafael zwany jest Księciem Zielonego Promienia, ma związek z oświetloną wiosennym słońcem zieloną, pełną życia przyrodą. Posiada moc budzenia w ludziach radosnej siły, energiczności, chęci do działania. Archanioł Rafael ma za zadanie usuwać choroby i dolegliwości ciała, duszy i umysłu człowieka. Potrafi przyspieszyć regenerację organizmu, a także odbudowę ciała duchowego, czakr - subtelnych ośrodków energii i aury. Niesie pomoc uzdrowicielom, potrafi leczyć ból i tęsknotę po rozstaniu, koi wszelkie cierpienie.

Archanioł Rafael - to w praktyce Jogi Uzdrawiania Bhaiszadźja Guru - mistrz Uzdrawiania. W tradycji tybetańskiej zwany jest Sandże Menlo. To opiekun lekarzy, farmaceutów, podróżnych, chorych i cierpiących, a wytrwałych w wierze i praktyce nagradza zdrowiem, długowiecznością i wszelkim dostatkiem. Jest symbolem równowagi Ducha i Kosmosu. Ma wpływ na piękno kształtów i kolorów świata fizycznego, fauny i flory. Patronuje sprawującym władzę. Ma moc uzdrawiania ludzkiego organizmu, a szczególnie serca, gdyż jest według Wschodnich tradycji nazywany Archaniołem Miłości. Rafael charakteryzuje się miłosierdziem, wspaniałomyślnością, szczerością i jawnością.

Archanioł Rafael jest obrońcą i stróżem przed chorobami, demonami i wszelkimi nieszczęściami. W symbolice wschodniej atrybutami Archanioła są globus i berło. Anioł jest przedstawiany jako młodzieniec bez zarostu, ubrany w nieskazitelnie białą szatę. Zachodnia ikonografia przedstawia Archanioła Rafaela jako trzymającego krzyż i laskę, a czasem też misę i rybę. Jako Anioł Stróż - odpowiada na prośby o uzdrowienie duszy, wytrwaniu i umocnieniu się w wierze. Szczególną moc przejawia wśród natury. Na Wschodzie jest patronem ludzi chorych, farmaceutów, lekarzy i terapeutów. Jest wzorem Anioła Stróża podróżujących, pielgrzymów, wędrowców, uciekinierów, stróżów prawa i żeglarzy.

W ikonografii rzadko występuje sam. Zazwyczaj jest przedstawiany z Archaniołami Gabrielem i Michałem, a w okresie wczesnochrześcijańskim i wczesnośredniowiecznym występuje jako postać asystująca przy tronie Chrystusa lub Jemu towarzysząca. W tradycjach rzymskiego chrześcijaństwa pozwala się tylko na kult trzech Archaniołów: Michała - zwycięzcy Szatana, Gabriela - niosącego proroctwa i Rafała - uzdrowiciela, a nie wspomina się o czwartym Archaniele Światłości i strażniku Duchowej Drogi - Urielu zwanym też Arielem.

Archanioł Rafael jest wedle Biblii największym Aniołem Stróżem człowieka. Święty Rafał - Rafael - Książę Niebios - należy do chórów anielskich, o których mówi Pismo święte Starego i Nowego Testamentu oraz pisma religii judaistycznej i islamu. Według Świętych Pism tych wielkich religii, niezliczone zastępy aniołów stoją przed obliczem Boga i nieustannie oddają Mu cześć. Aniołowie są "duchami przeznaczonymi do usług, posłanymi na pomoc starającym się posiąść zbawienie" (Hbr 1,14). W Księdze Wyjścia czytamy: "Oto Ja posyłam anioła przed tobą, aby cię strzegł w czasie twej drogi i doprowadził cię do miejsca, które ci wyznaczyłem" (Wj 23,20).

wtorek, 29 maja 2018

Oredzie Sufich - Suficka Ścieżka Serca

Orędzie Sufich - Suficka Ścieżka Serca



W imię Boga Miłosiernego i Łaskawego
Chwała Bogu Panu Światów.
Miłosiernemu i Łaskawemu
Królowi dnia Sądu.
Ciebie jednego czcimy i ciebie jednego prosimy o pomoc.
Prowadź nas Drogą prostą,
Drogą tych, których obdarzyłeś Dobrodziejstwami (Miłością),
nie zaś tych na których jesteś zagniewany, ani tych, którzy błądzą.

Siedem Wersetów modlitwy al-Fātiha (Modlitwy Otwierającej) - często powtarzanych, które stanowią Otwarcie Świętej Księgi - to skrócony obraz siedmiu stopni duchowej Drogi Pielgrzyma, który wspina się do swego Stwórcy. Fātiha (Otwarcie) stanowi siedem stopni ścieżki Mądrości jaką w istocie jest każdy Zakon Suficki i może być przyrównana do siedmiu stopni perskiej piramidy zwanej ziguratem. Salāt (Modlitwa), to znak, że tych siedem fraz stanowi całkowitą i doskonała modlitwę, a liczba siedem - symbol mistycznej doskonałości - dodatkowo wskazuje na pełnię i doskonałość tych wersetów jako uniwersalnej Modlitwy każdego autentycznego Zakonu Sufi. Każdy murid (uczeń) sufickiej Drogi recytuje, intonuje lub powtarza w myśli wersety tej Modlitwy (Salāt) kilkanaście, a nawet kilkadziesiąt razy każdego dnia swego życia. Wierni duchowej Drodze objawionej przez Archanioła Gabriela intonują zwykle nie mniej niż 17 razy dziennie, częściowo półgłosem, a częściowo w myślach. Modlitwa Otwierająca bywa też tematem skupienia myśli w czasie podróży czy spaceru. Częste powtarzanie słów Otwarcia w myślach, w różnych warunkach i okolicznościach może być źródłem Radości i Ekstazy, źródłem Azīm dla wszystkich, którzy poczuwają się od jedności serca z Zakonem Sufi lub Bractwem Subudh. 

piątek, 22 listopada 2013

Wirowanie Derwiszów - Tańce Sufich

Taniec derwiszów



Derwisz (pers. درویش) - to asceta, żebrzący, wędrowny mnich (fakir), a także mistyk należący do bractwa sufickiego. Najstarsze znane bractwo derwiszów powstało w XI w. w roku 1077, a założone zostało przez Abd al-Kadir al-Dżilani. Derwisze - mistycy mieli wielki wpływ na ludzi, ponieważ budzili w poszukujących Boga ludziach najgłębsze tęsknoty, poprzez swoje charakterystyczne tańce, polegające na wielogodzinnym, nieprzerwanym obracaniu się (wirowaniu) wokół własnej osi, przy równoczesnym wypowiadaniu magicznych słów. Bractwo wirujących derwiszów - jak nazwano tańczących mistyków powstało w Konya w Turcji w XIIw. Zainspirowane zostało poezją wielkiego poety Jelaluddin (Dżelaluddin) Rumi, zwanego "Mevlana", co oznaczało "Nasz Mistrz". Wirujący derwisze nazwani zostali więc Mevlevitami i mieli duży wpływ na ówczesnych poszukujących Boga ludzi.