Ewangelia apokryficzna Marii Magdaleny

EWANGELIA apokryficzna 

według świętej Marii Magdaleny - Miriam z Magdali

Maria Magdalena (Maria z Magdali) – według Biblii żyjąca w I wieku e.ch. święta kobieta pochodząca z wioski Magdala (Magdallah lub Migdal), obecnie El-Me-dżel. Należała do kręgu najbliższych uczniów Jezusa Chrystusa. Przyłączyła się do niego po tym, gdy wypędził z niej siedem złych duchów. W Kościele rzymskokatolickim przez wieki była utożsamiana z kobietą cudzołożną z Ewangelii Janowej. Wedle pism i dokumentów historycznych ze Wschodu, towarzyszka licznych podróży Jezusa do Persji, Indii, a nawet Tybetu. 

Maria Magdalena pochodziła z miejscowości Magdala (od hebr. migdal - twierdza, zamek, wieża), położonej niedaleko Tyberiady na zachodnim brzegu jeziora Genezaret. Podawanie przy jej imieniu nazwy miejscowości, a nie imienia ojca, męża lub syna – jak to było w zwyczaju, sugeruje, że była kobietą żyjącą samotnie i majętną. Tradycyjnie uważa się ją za osobę majętną, której własnością miał być zamek Magdala. Wielu artystów przedstawiało więc Marię Magdalenę w bogatych, królewskich szatach, a przynajmniej w purpurowym płaszczu/maforionie, oznaczającym godność monarszą, z drogocennym flakonem zawierającym równie cenny balsam (np. Piero della Francesca, Caravaggio, Holbein, Tycjan). Niemal przez całą starożytność i we wczesnym średniowieczu przedstawiano Marię Magdalenę jako tę, która wygłasza kazania do apostołów i pierwszych wyznawców Chrystusa.