Maulana Rumi
 |
| Maulana Rumi |
Dżalaloddin Rumi – dla świata (perski: جلال الدين محمد رومي , Dżalal ad-Din ar-Rumi, Dżalaluddin Rumi, Dżalal ad-Din Balchi, Mevlana; język turecki: Calaleddin Rumi) – dla Irańczyków (Persów) Maulana Rumi – najwybitniejszy perski poeta suficki, mistyk perski, teolog islamski i mistrz duchowy, twórca zakonu wirujących derwiszów, żył w XIII wieku. – urodził się w Balchu (na terenie dzisiejszego Afganistanu). 30 września 1207 r. – zm. 17 grudnia 1273)
Dżelaluddin Rumi – dla swych uczniów i wielbicieli stał się największym autorytetem, któremu nadano przydomek – Moulana – „Nasz pan”, a w domyśle “Serdeczny, Boski”. Poetycka twórczość Moulana Rumi’ego zachwyca różnorodnością, zadziwiającą metaforyką i urzeka prostotą. Wiele utworów poety porusza temat miłości do Boga, którego poeta przedstawia jako ‘Umiłowanego’.
Uciekając przed najazdem mongolskim 1221 – Rumi wędrował na zachód i ostatecznie większość życia spędził w Konyi (Anatolia) gdzie też znajduje się jego mauzoleum. Najbardziej znanym jego dziełem poetyckim jest Masnawi i Manawi (Masnavi-e Maanavi), sześcioczęściowy, złożony z dwuwierszy poemat uważany przez sufich za drugą co do ważności świętą księgę po Koranie. Mauzoleum Rumiego w Konya jest celem corocznych pielgrzymek. Rok 2007 został ogłoszony przez UNESCO rokiem Rumiego.
