Ewangelia Henocha - Syna Bożego

Ewangelia Henocha – Wniebowziętego Syna Bożego

Mądrość odwieczna, Dobra Nowina głoszona była przez Wielkiego Proroka, Syna Bożego Henocha w drugiej połowie pierwszego tysiąclecia po stworzeniu Adama i Ewy, bo Prorok Henoch żył w latach 622–987 podług czasu mierzonego od historii w rajskim Ogrodzie Eden. Prorok Henoch, zwany też Siódmym Patriarchą, Ojcem Duchowym ludzkości licząc od Adama, zostawił 360 Świętych Ksiąg Mądrości jako Bożą Ewangelię przekazaną przez wyższe niebiańskie istoty dla tych, którzy godni są poznania tajemnic i osiągają pełnię człowieczeństwa w procesie przemiany, metanoi. Pełne 365 lat życia Proroka Henoch zakończone cudownym wzięciem z towarzyszącą świtą wysłanników Nieba to ogromna spuścizna, przestrzeń życia, doświadczenie i świadectwo doskonałości, bo tylko najlepszych z ludzi Bóg Stwórca – Kreacja zabiera z Ziemi poprzez wniebowzięcie!

Żywa historia życia Adama i Ewy

Wiecznie żywa historia życia Adama i Ewy

W szóstym Dniu Stworzenia został stworzony Adam, stając się młodszym od zwierząt i aniołów, jakie żyły w Raju, a Satan zbuntował się przeciwko Adamowi i Ewie (Chawa), gdyż jako starszy wedle kolejności stwarzania nie chciał złożyć hołdu ani okazać czci młodszemu od siebie stworzeniu, jakim była niebiańska forma człowieka, Adama! Szóstka to niewątpliwie liczba człowieka, bo człowiek jako para, mężczyzna i kobieta powstali w szóstym dniu stworzenia i szóstka, sześciopromienna gwiazda symbolizuje niebiańskiego człowieka, praduszę Adama i Ewy zjednoczonych w Raju, w duchowym życiu, bez wstydu wobec nagości i w błogosławieństwie Stwórcy Życia, Najwyższego Boga i Pana Niebios! Kiedy Adam i Ewa zostali wygnani z Raju, zamieszkali na wschód od Ogrodu Eden, a to oznacza, że Brama Raju chociaż pilnie strzeżona, dalej znajduje się na Ziemi, a jest to Brama do wyższego świata, jakim jest Eden, więcej, w sumie takich Bram do Raju jest na Ziemi dwanaście! Adam i Ewa mieszkając w szałasie przez pierwsze siedem dni niczego nie spożywali, ani nie jedli, ani też nie pili przelewając łzy pokutne z powodu banicji, na jaką zostali wypędzeni i precz z Raju Eden wyrzuceni przez Aniołów Boga! Post siedmiodniowy bez jedzenia i picia nazywany jest postem adamowym albo postem człowieczym, a w jego czasie oprócz głodowania bez wody nawet, ludzkie istoty winny się wiele modlić i medytować rozmyślając o Bogu, Niebiosach, o Krainie Szczęśliwości jaką jest Raj, z którego ludzka dusza była upadła, wedle tradycyjnej historii żydowskiej i orientalnej już prawie 6 tysięcy lat temu! 

Anioły - Demony - Dżinny w religiach i mistyce.

Archanioł Dżibril czyszczący serce Prorokowi

We wczesnym chrześcijaństwie, a także w czasach przedchrześcijańskich, określenia anioł i demon były używane wymiennie. Wynikało to z historii ich stworzenia (aniołów i demonów). Natomiast obecnie wyraźnie rozdzielamy te dwa pojęcia. Anioł jest synonimem czystości i bezgrzeszności, a demon odzwierciedla zło i ciemność, upadek i grzech. Anioła wyobrażamy sobie przede wszystkim jako posłańca Boga, który pośredniczy w kontaktach z ludźmi, pomaga nam w trudnych sytuacjach, ochrania i dba o nas. Anioł jest symbolem doskonałości moralnej i kojarzy się ze światłem i radością.

Natomiast demon kojarzy się z czymś złym i strasznym. Jest skrajnym przeciwieństwem anioła. Jednakże mało kto się zastanawia, że demony najpierw były aniołami. Co więcej nadal nimi są, bo nie straciły swoich nadprzyrodzonych możliwości, jednak już nie służą Bogu, a występują po stronie zła zwanego diabłem, szatanem. Taką to postawę głosi chrześcijaństwo w stosunku do aniołów. U sufich idea ta jest podobna, jednakże istnieją pewne znaczące różnice.