Pokazywanie postów oznaczonych etykietą chrześcijaństwo. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą chrześcijaństwo. Pokaż wszystkie posty

sobota, 21 marca 2015

Ewangelia według świętego Jana Apostoła

EWANGELIA Mistyczna według Świętego Jana Apostoła
Wprowadzenie do Ewangelii Janowej - autor, czas i miejsce spisania


Ewangelia według Jana [J] lub [Jan] - jedna z czterech Ewangelii Nowego Testamentu, której autorstwo przypisuje się Janowi Apostołowi lub Janowi prezbiterowi, tradycyjnie umieszczana jako czwarta. Jest to ewangelia chronologicznie najpóźniejsza ze wszystkich ewangelii nowotestamentowych. Jako jedyna z nich nie jest ewangelią synoptyczną. Na ogół Ewangelię Jana datuje się na koniec I wieku. Większość biblistów określa jej miejsce powstania na Efez, a czas na około 90-100 rok e.ch. Jej rosnącą popularność już na początku II wieku potwierdza odkrycie tzw. Papirusu Rylanda z fragmentem Ewangelii, którego powstanie datowane jest na okołó 120 e.ch. Tradycja chrześcijańska jednoznacznie wskazuje na Jana Apostoła jako autora czwartej ewangelii: (Fragment Muratoriego, Ignacy Antiocheński, Ireneusz, Klemens Aleksandryjski). Zagadnienie autorstwa, mimo to, jest do dziś żywo dyskutowane z powodu trudności, jakie wynikają z dokładnej analizy tekstu. Pojawiają się poglądy o etapowym kształtowaniu się ewangelii i to przez kilku autorów, bądź redaktorów. Tradycyjny pogląd ma jednak mocne podstawy i wielu zwolenników. Wielu biblistów uważa że autorem tej ewangelii jest jednak Jan Apostoł, a pracą redakcyjną może być co najwyżej zakończenie (21 rozdział). Ireneusz z Lyonu (ok. 180r.n.e.) twierdził, że autorem był Jan Apostoł. Uważał on nawet, że Jan Apostoł był także „uczniem, którego Jezus miłował."

czwartek, 19 marca 2015

Apokalipsa - objawienie świętego Jana apostoła

APOKALIPSA - Mistyczne objawienie Świętego Jana Apostoła

W chrześcijańskim kraju nad Wisłą jak okazuje się w badaniach nikła jest znajomość Ewangelii i Nowego Testamentu. Dlatego proponuję jako lekturę Apokalipsę Świętego Jana, w tłumaczeniu popularnej Biblii 2000, oraz Biblii Tysiąclecia. Najpewniej jest to w oryginale jedna z najpóźniej napisanych z ksiąg Nowego Testamentu, ale na pewno zawiera to, co powinni znać poważni wyznawcy Jezusa Chrystusa

Wprowadzenie do Apokalipsy Świętego Jana Apostoła


Apokalipsa Świętego Jana [Ap], Księga Objawienia, Objawienie Jana [Obj] (gr. Ἀποκάλυψις Ιωάννου – Objawienie Jana) to jedyna prorocza księga Nowego Testamentu opisująca wedle interpretatorów zagładę świata i powstanie "Nowego Świata", mityczny czas kiedy nastąpi jego koniec i Sąd Ostateczny. W religiach abrahamowych prorokiem jest osoba będąca w kontakcie z Bogiem, będąca jego "ustami" na ziemi, nierzadko założyciel jakiejś religii i w tym sensie Apostoł Jan jest prorokiem w Nowym Testamencie. Apokalipsa zawiera bardzo liczne odwołania do Starego Testamentu i jego kabalistycznej symboliki. Tradycja za autora uważa Jana Ewangelistę, chociaż nie dla wszystkich badaczy jest to całkowicie pewne, a eschatologia księgi różni się od eschatologii Ewangelii Jana.

czwartek, 13 marca 2014

Anioły - Demony - Dżinny w religiach i mistyce.

Archanioł Dżibril czyszczący serce Prorokowi

















We wczesnym chrześcijaństwie, a także w czasach przedchrześcijańskich, określenia anioł i demon były używane wymiennie. Wynikało to z historii ich stworzenia (aniołów i demonów). Natomiast obecnie wyraźnie rozdzielamy te dwa pojęcia. Anioł jest synonimem czystości i bezgrzeszności, a demon odzwierciedla zło i ciemność, upadek i grzech. Anioła wyobrażamy sobie przede wszystkim jako posłańca Boga, który pośredniczy w kontaktach z ludźmi, pomaga nam w trudnych sytuacjach, ochrania i dba o nas. Anioł jest symbolem doskonałości moralnej i kojarzy się ze światłem i radością.

Natomiast demon kojarzy się z czymś złym i strasznym. Jest skrajnym przeciwieństwem anioła. Jednakże mało kto się zastanawia, że demony najpierw były aniołami. Co więcej nadal nimi są, bo nie straciły swoich nadprzyrodzonych możliwości, jednak już nie służą Bogu, a występują po stronie zła zwanego diabłem, szatanem. Taką to postawę głosi chrześcijaństwo w stosunku do aniołów. U sufich idea ta jest podobna, jednakże istnieją pewne znaczące różnice.